Treść dokumentu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del.
WSA Dariusz Chaciński Protokolant sekretarz sądowy Joanna Ołdakowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Infrastruktury i Budownictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 130/16 w sprawie ze skargi A.
M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz A.
M. kwotę 1 000 (tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 130/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi A.
M., uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] i poprzedzająca ją decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania w wysokości 101.768,00 zł za nieruchomość przejętą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa, oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 0,0256 ha, położoną w obrębie [...] - [...], gmina [...], przeznaczoną pod realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie odcinka drogi ekspresowej S8.
W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku Minister Infrastruktury i Rozwoju zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r. poz. 2147, ze zm.), przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że ustalenie przeznaczenia nieruchomości dla celów jej oszacowania, może mieć swoje źródło w charakterze samego studium (dodatkowo uznając wiodące przeznaczenie za jedynie słuszne), - art. 134 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2031, ze zm.), przez ich niewłaściwe zastosowanie i pominięcie, że przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, a nie jedynie przeznaczenie (w przedmiotowej sprawie w oparciu o studium), - art. 4 pkt 17 w zw. z art. 134 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu i przyjęciu, że stan nieruchomości, nie zawiera w sobie także otoczenia nieruchomości, - art. 156 ust. 1 w zw. z art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu przez Sąd samodzielnej weryfikacji wiadomości specjalnych posiadanych przez biegłego w zakresie doboru nieruchomości podobnych w sytuacji, gdy analiza rynku, uznanie jego miarodajności i dobór przez biegłego nieruchomości podobnych, jako czynności wymagające wiedzy specjalistycznej, pozostają poza zakresem merytorycznej kontroli Sądu, który nie jest w stanie zbadać dokładnie danego rynku nieruchomości, - § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r.