Treść dokumentu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA (del.) Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J.
S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 324/10 w sprawie ze skargi J.
S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę kasacyjną.
Zaskarżonym wyrokiem z 22 września 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J.
S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 1 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z 1 kwietnia 2010 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. z 17 lutego 2010 r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora Oddziału ZUS w K.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w związku z wystawionymi przez wierzyciela ww. tytułami wykonawczymi, Dyrektor ZUS Oddział w K., dokonał zajęcia rachunku bankowego strony w B.
S.A.
W reakcji na zajęcie J.
S. złożyła 23 grudnia 2009 r. wniosek zakwalifikowany początkowo jako zarzuty na postępowanie egzekucyjne, a następnie - jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, podnosząc w nim zarzut nie doręczenia w wymaganym terminie upomnienia.
Postanowieniem z 17 lutego 2010 r.
Dyrektor ZUS Oddział w K. postanowił odmówić umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowienie to zostało doręczone stronie w siedzibie Oddziału ZUS 19 lutego 2010 r.
W tym samym dniu zobowiązana złożyła zażalenie na to postanowienie, zgłaszając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Powołując się na treść art. 59 § 1 pkt 7 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 1991 r.
Nr 36, poz. 161 ze zm.; dalej "u.p.e.a.") wskazał, że upomnienia zostały wysłane na adres wskazany w decyzji i - jako nie podjęte w terminie - zostały zwrócone do nadawcy.
Stąd organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem zobowiązanej odnośnie do braku skutecznego doręczenia upomnienia.
Odnosząc się do podniesionej przez stronę kwestii osobistego odbioru korespondencji w siedzibie organu, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z treści prośby wyrażonej przez zobowiązaną w piśmie z 18 listopada 2008 r. wynikało, że dotyczy ona jedynie korespondencji w zakresie ulg w spłacie zobowiązań wobec ZUS.
Ponadto, brak było przepisów, które by nakazywały organowi doręczanie pism w jego siedzibie.
Treść art. 42 § 2 k.p.a.