Treść dokumentu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia del.
WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Legnica od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 237/18 w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej Legnicy z dnia 25 września 2017 r. nr XXXVII/367/17 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Legnicy - centrum przesiadkowego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Gminy Legnica na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 27 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 237/18, po rozpoznaniu skargi Wojewody Dolnośląskiego, stwierdził nieważność § 6 ust. 1, ust. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 7, ust. 5, ust. 6, ust. 7, ust. 8, ust. 9, ust. 11 zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej Legnicy z 25 września 2017 r. nr XXXVII/367/17 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Legnicy - centrum przesiadkowego (dalej: plany miejscowy) - w zakresie ustalającym przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 2U, UC w części obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz załącznika graficznego nr 1 do tej uchwały w zakresie terenu oznaczonego symbolem 2U, UC w części dotyczącej obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (Q 1%) oraz umorzył postępowanie w pozostałym zakresie.
Sąd I instancji podzielił w całości zarzuty zawarte w skardze Wojewody Dolnośląskiego co do istotnego naruszenia art. 88a ust. 3 i 88l ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 lipca 2001 r.
Prawo wodne (Dz.
U. z 2017 r. poz. 1121) oraz art. 15 ust. 2 pkt 7 oraz art. 15 ust. 2 pkt 7 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.
U. z 2017 r. poz. 1073; dalej upzp), polegającym na naruszeniu zasad sporządzenia planu miejscowego w zakresie ustalenia granic i sposobów zagospodarowania obszarów szczególnego zagrożenia powodzią.
Z powyższych przepisów wynikało, że obszary szczególnego zagrożenia powodzią stanowiły tereny wyłączone spod zabudowy.
Natomiast z załącznika graficznego do planu miejscowego wynika, że w przypadku terenu 2U,UC o przeznaczeniu usługowym, w tym umożliwiającym realizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 Rada Miejska Legnicy dopuściła sytuowanie zabudowy na wyznaczonych w obrębie tego terenu obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.
Na terenie 2U,UC obszary dopuszczone do zabudowy znajdują się w mniejszym lub większym stopniu na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.
Zdaniem Sądu I instancji rację ma Wojewoda, że zaskarżony plan miejscowy błędnie dopuścił realizację zabudowy na terenach szczególnego zagrożenia powodzią, na których prawdopodobieństwo powodzi jest średnie i wynosi raz na sto lat (Q1%).
Ponadto na tym terenie jest dopuszczona zabudowa, a z mocy art.