Treść dokumentu
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2018 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1796/18 ze skargi Z.E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1796/18 ze skargi Z.
E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - P.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji odwołał się do regulacji art. 330 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.
U. z 2017 r. poz. 2206, z późn. zm.) - ustawa o cudzoziemcach oraz do poglądu wyrażonego w postanowieniu NSA z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II OZ 231/18.
Następnie Sąd wskazał, że skarżąca wykazała istnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., albowiem istnieje realne ryzyko, że po powrocie do kraju pochodzenia jej były mąż będzie podejmował wszelkie środki w celu odebrania jej małoletnich synów.
Sąd ocenił, iż przekonujące jest powołanie się przez cudzoziemkę na opracowanie dotyczące informacji o kraju pochodzenia, z którego wynika, że to mężczyzna sprawuje władzę rodzicielską po rozwodzie, bowiem dzieci stanowią "własność" ojca i jego rodziny.
Skoro obecnie dzieci przebywają pod opieką matki za wiarygodne należało uznać twierdzenie, że dzieci boją się ojca i nie chcą z nim mieszkać, zwłaszcza, że według twierdzeń skarżącej cudzoziemki - stosował wobec nich przemoc fizyczną.
W przypadku przejęcia przez niego opieki nad dziećmi ich ponowny powrót na terytorium Polski może okazać się niemożliwy.
Ponadto Sąd wskazał, że przymusowe opuszczenie Polski przez cudzoziemkę przed rozpoznaniem sprawy przez sąd pozbawi ją i jej małoletnie dzieci nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.
Skarżąca nie jest bowiem reprezentowana w postępowaniu przez pełnomocnika.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie.
Skarżący organ zarzucił naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, tj. art. 61 § 3 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a.