Treść dokumentu
Sygn. akt III AUa 69/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2012 r.
Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: SSA Grażyna Horbulewicz (spr.) Sędziowie: SSA Iwona Krzeczowska - Lasoń SSA Jerzy Andrzejewski Protokolant: Artur Lichota po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. w Gdańsku sprawy W.
G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o wysokość świadczenia na skutek apelacji W.
G. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt IV U 989/11 oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 69/12 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. decyzją z dnia 17 grudnia 2009 r. dokonał przeliczenia świadczenia emerytalnego W.
G. od dnia 1 sierpnia 2009 r.
Odwołanie od decyzji wywiódł W.
G., wnosząc o jej zmianę poprzez ponowne obliczenie świadczenia przy uwzględnieniu wynagrodzeń wynikających z zapisów w książeczce ubezpieczeniowej oraz z pisma Zarządu Portu.
Nadto wniósł o wypłacenie różnicy po ponownym ustaleniu renty i emerytury wraz z odsetkami oraz zwrotu niesłusznie potrąconych 3.600 zł wraz z odsetkami od 1999 r.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie.
Wyrokiem z dnia 21 listopada 2011 r.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu oddalił odwołanie.
Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 1 lipca 1999 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku z/s w Gdyni oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS Oddział G. z dnia 3.09.1998 r. w sprawie wysokości renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Decyzją tą, która była decyzją wykonującą wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 31 marca 1998r. organ rentowy ustalił wysokość należnej ubezpieczonemu renty na podstawie wynagrodzeń z okresu od 1.01.1982 r. do 31.12.1988 r. tj. z kolejnych 7 lat kalendarzowych zgodnie z wnioskiem skarżącego i obowiązującymi wówczas przepisami tj. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17.10.1991 r. o waloryzacji emerytury i rent.
Sąd Apelacyjny oddalając apelację wnioskodawcy stwierdził, że brak jest wniosku ubezpieczonego o wyliczenie świadczenia na podstawie zarobków z lat 1973-1980 oraz zaświadczeń dotyczących tych zarobków z zakładów, w których wnioskodawca był zatrudniony.
Decyzją z dnia 31.01.2000 r. organ rentowy dokonał rozliczenia uzyskanego przez wnioskodawcę przychodu za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 1999 r. i ustalił, że w tym okresie osiągnął on dochód uzasadniający zmniejszenie świadczenia za rok 1999 o kwotę 3.620,66 zł i zobowiązał do zwrotu wypłaty nienależnego świadczenia.
W dniu 30 stycznia 2009 r. wnioskodawca złożył w organie rentowym wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia z uwzględnieniem minimalnego wynagrodzenia bez wskazania okresu.
Decyzją z dnia 31 marca 2009 r. pozwany ponownie ustalił wysokość świadczenia uwzględniając kwotę minimalnego wynagrodzenia.
Decyzji tej oraz kolejnej decyzji waloryzacyjnej wnioskodawca nie zaskarżył.
W dniu 17 sierpnia 2009 r.