Treść dokumentu
Sygn. akt I UK 114/18 # POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski w sprawie z odwołania I.
C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziałowi w W. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 marca 2019 r., skargi kasacyjnej ubieżonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt III AUa [...] I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, II. przyznaje adwokatowi K.
W. od Skarbu Państwa - Kasa Sądu Okręgowego w P. 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie wnioskodawczyni w postępowaniu kasacyjnym, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług. ## UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w [...] oddalił apelację I.
C. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziałowi w . o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Skargę kasacyjną oparto na podstawie naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 47714a k.p.c. poprzez niezastosowanie tych przepisów i oddalenie apelacji skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji, pomimo niedopuszczalności drogi sądowej w tej sprawie skutkującej nieważnością postępowania, co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uchyleniu przez Sąd Apelacyjny w [...] wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 czerwca 2016 r. w sprawie VI U [...] i poprzedzającej go decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. z dnia 4 marca 2013 r. i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania.
Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. albowiem w sprawie zachodzi nieważność postępowania.
Skarżąca wskazała na naruszenie przez organ rentowy art. 139 k.p.a. w zw. z art. 14 ust. 2a i 2f w zw. z art. 124 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Jej zdaniem komisja lekarska jest związana zakazem *reformationis in peius* wyrażonym w art. 139 k.p.a. i rozpoznając sprzeciw osoby zainteresowanej od orzeczenia lekarza orzecznika, nie może orzec na jej niekorzyść.
W ocenie strony skarżącej naruszenie zakazu *reformationis in peius*, będącego jedną z fundamentalnych zasad prawa procesowego w demokratycznym państwie prawa, dotyczyjącego szczególnie istotnych wartości, wynikającego wprost z art. 1 Konstytucji niewątpliwie jest tak rażącym naruszeniem prawa, że musi być brane pod uwagę przez sąd powszechny przy ocenie bytu prawnego danego aktu administracyjnego *in genere*.
Ocena prowadząca do wniosku, że zaskarżona decyzja Prezesa ZUS obarczona jest tak rażącym naruszeniem prawa, że dyskwalifikuje to ją jako indywidualny akt administracyjny implikuje uznanie, że w tej konkretnej sprawie droga sądowa jest niedopuszczalna albowiem w istocie brak jest aktu administracyjnego, od którego odwołujący mogłby wnieść odwołanie do sądu powszechnego.