wyrok SN IV CSKP 349/21.

Sygnatura
IV CSKP 349/21
Data
22 października 2021
Organ
Sąd Najwyższy

Treść dokumentu

# WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie: - Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący, sprawozdawca) - SSN Beata Janiszewska - Prezes SN Joanna Misztal-Konecka w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w S. przeciwko V.K., E.K. i małoletniej W.K. o unieważnienie uznania na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2021 r., skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w S. oraz skargi kasacyjnej pozwanej E.K. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt V Ca (...) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. # UZASADNIENIE W sprawie z powództwa Prokuratura Rejonowa w S. przeciwko V.K., E.K. i małoletniej W.K. reprezentowanej przez kuratora G.K. o unieważnienie uznania dziecka, Sąd Rejonowy w S. wyrokem z dnia 26 lutego 2019 r. unieważnił uznanie małoletniej W.K. przez V.K. przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w S. w dniu 21 grudnia 2006 r. poprzez ustalenie, iż V.K., nazwisko rodowe K., urodzony dnia 8 lutego 1965 r. w L. nie jest ojcem W.K. (obywatelki Ukrainy), urodzonej dnia [...] 2006 r. w S., córki E.K., urodzonej dnia [...] 1971 r. w miejscowości R. (akt urodzenia USC w S. (...)).

Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że W.K. urodziła się w dniu 22 października 2006 r. w S..

Jest córką E.K., również posiadającej obywatelstwo ukraińskie.

Małoletnia została uznana przez W.K., obywatela Ukrainy, przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w S. w dniu 21 grudnia 2006 r.

Matka małoletniej wyraziła zgodę na uznanie córki przez V.K..

Sąd pierwszej instancji wskazał również, że od 1996 r. matka małoletniej pozostawała w związku z V.K., z którym mieszkała i współżyła do 2008 r.

Od 2005 r. podjęła również stosunki płciowe z A.W..

Po urodzeniu się W., E.K., zgodziła się, aby dziecko uznał V.K., czy też A.W., zgodziła się, aby dziecko uznał V.K., z którym wówczas mieszkała.

Chociaż V.K. domyślał się, że W. nie jest jego córką, gdyż uważa się za osobę bezpłodną, uznał W. za swoją córkę.

A.W. wspierał natomiast E.K. i odwiedzał dziecko zarówno przed rozstaniem E.K. z V.K. jak i po ich rozstaniu.

Wsparcie to zakończyło się, gdy E.K. podjęła działania w celu prawnej zmiany ojcostwa córki.

A.W. zaprzecza ojcostwu W.K..

Nie kontaktuje się z małoletnią, nie uczestniczy w jej życiu i nie podejmuje czynności w ramach odpowiedzialności rodzicielskiej E.K.

Mieszka z nimi jej siostra G.K. - kurator małoletniej w przedmiotowym postępowaniu.

E.K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej obywatelstwa polskiego, lecz nie złożyła takiego wniosku w odniesieniu do córki z uwagi na brak zgody V.K..

Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika ponadto, że W.K. łączą silne więzi uczuciowe z matką, która jest dla niej osobą najważniejszą.

Więź ta jest głęboka i stabilna.

Dziewczynka wykazuje zdecydowaną postawę wobec V...

Deklaruje, że nic ją już z nim nie łączy i nie chce, aby pozostawał formalnie jej ojcem.

Od pewnego czasu wie, że V.K. nie jest jej biologicznym ojcem.

Twierdzi również, że od pewnego czasu nie pełni on roli ojca.

Materiały powiązane

Podstawy prawne wskazane w dokumencie.

art. 80 USTAWA z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy
art. 86 USTAWA z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Orzeczenie IV CSKP 349/21 | Gaius-Lex