Treść dokumentu
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia w zakresie lokalizacji jednego punktu gier I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia prawomocności wyroku.
Do wyroku zgłoszono zdanie odrębne.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. - działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej (w skrócie "o.p.") - po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej od własnej decyzji z dnia [...] października 2012 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji wydanej w drugiej instancji organ wskazał następujące okoliczności faktyczne sprawy.
Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. (Nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W. udzielił skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d.
Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. strona zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej o zmianę decyzji ostatecznej (zezwolenia), w części zawierającej zestawienie punktów gier.
Decyzją z dnia [...] października 2012 r. odmówiono spółce dokonania zmiany zezwolenia w zakresie jednego punktu gier na automatach o niskich wygranych.
Uzasadniając decyzję odmowną wskazano na treść art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.
U.
Nr 201, poz. 1540 ze zm.) i wyjaśniono, że modyfikacja zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych dotycząca zmiany miejsca urządzenia gry jest niedopuszczalna wobec treści przywołanego przepisu.
W odwołaniu od opisanego rozstrzygnięcia, spółka zarzuciła organowi celnemu rażące naruszenie przepisów: 1) art. 51 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. "a" ustawy o grach hazardowych, w związku z art. 135 ust. 1 tej samej ustawy, poprzez błędne niezastosowanie wymienionych przepisów; 2) art. 1 pkt 4 w związku z art. 1 pkt 11 i w związku z art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.
Urz.
UE.
L. 98.2004.37 ze zm.), poprzez błędne zastosowanie art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, nieobowiązującego w związku z brakiem notyfikacji tego przepisu technicznego, co - w ocenie spółki - potwierdzają Uwagi Komisji Europejskiej z dnia 5 września 2011 r. oraz wyrok Trybunału sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213, C-214 i C-217/11 (opublikowany w Dz.
Urz.
UE z dnia 29 września 2012 r.