Treść dokumentu
W dniu 4 września 2026 r.
N. sp. z o.o. . wniosła do tut.
Sądu skargę na bezczynność Zarządu Województwa Świętokrzyskiego polegającą na nierozpoznaniu wniosku spółki z 31 grudnia 2023 r. w zakresie żądań opartych na przepisach ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem Covid-19 w 2020 r. ("specustawa"), tj.: a) art. 5 ust. 1 i 4 specustawy – uznania nieprawidłowości indywidualnej za bezpośredni skutek wystąpienia Covid-19 i dokonania korekty w trybie tam przewidzianym; b) art. 6 specustawy – uznania wydatkowanych środków za wydatki kwalifikowalne; c) art. 25 specustawy w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych – udzielenia ulg w spłacie należności - tj. na niewszczęciu postepowania administracyjnego i niewydaniu w tym przedmiocie ani decyzji, ani postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.
Skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 61a § 1 k.p.a. przez nierozpoznanie żądania wszczęcia postępowania i niewydanie postanowienia o odmowie wszczęcia, mimo zajęcia przez organ stanowiska co do niedopuszczalności wszczęcia; 2. art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 1 ust. 2 specustawy i art. 2 Konstytucji RP przez przyjęcie, że zastosowanie art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i art. 25 specustawy nie następuje w formie decyzji administracyjnej, mimo że przepisy te upoważniają organ do autorytatywnej konkretyzacji obowiązków beneficjenta; 3. art. 25 specustawy w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 2 i art. 67 ustawy o finansach publicznych przez przyjęcie, że udzielenie ulg w spłacie należności nie następuje w drodze decyzji administracyjnej; 4. art. 66 § 1 k.p.a. przez zaniechanie rozpoznania sprawy należącej do właściwości organu, w sytuacji gdy podanie dotyczyło kilku spraw; 5. art. 35 § 1 i 3 oraz art. 36 § 1 przez niezałatwienie sprawy w terminie i niezawiadomienie strony o przyczynach zwłoki; 6. art. 8 § 1 k.p.a. przez prowadzenie sprawy w sposób nieodpowiadający zasadzie pogłębiania zaufania do władzy publicznej.
Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 31 grudnia 2023 r. w zakresie wskazanym wyżej poprzez wszczęcie postępowania i wydanie decyzji albo przez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny przez przyznanie skarżącej sumy pieniężnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podano, że 31 grudnia 2023 r. skarżąca złożyła pismo zawierające żądanie oparte na przepisach specustawy – art. 12 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 25 w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych.
Wniosek złożono w okresie obowiązywania umowy o dofinansowanie oraz w okresie stosowania przepisów specustawy, przedłużonym do 31 grudnia 2023 r. ustawą z 10 grudnia 2020 r.
Organ w odpowiedzi z 24 stycznia 2024 r. ograniczył się do poinformowania skarżącej, że umowa o dofinansowanie została rozwiązana z dniem 7 stycznia 2024 r., nie odnosząc się do żadnego z żądań wniosku.
W dniu 8 sierpnia 2026 r. skarżąca wniosła ponaglenie, które organ pismem z 17 sierpnia 2026 r.