Treść dokumentu
, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
Wadliwość taka wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny.
Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny (por. postanowienie NSA z 18 września 2026 r., sygn. akt I FSK 1366/26).
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia daty wyroku, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, wskazania trybu rozpoznania sprawy oraz podania nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której Sąd popełnił oczywistą omyłkę pisarską wskazując w sentencji błędną kwotę podlegających zwrotowi kosztów postępowania w wysokości 597 zł, zamiast 580 zł.
W uzasadnieniu do ww.