Treść dokumentu
Sygn. akt II Ka 270/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2014 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSO.
Anna Łaszczych (spr.) Sędziowie SO.
Magdalena Dąbrowska SO.
Wiesław Oryl Protokolant Marlena Achcińska przy udziale Prokuratora Okręg.
Ewy Budzińskiej po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. sprawy R.
S. oskarżonego z art. 190 § 1kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 4 lipca 2014 r. sygn. akt II K 309/13 o r z e k a : uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania Sygn. akt II Ka 270/14 UZASADNIENIE R.
S. został oskarżony o to, że : w dniu 10 listopada 2012 roku w miejscowości O. groził M.
R. pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 4 lipca2014 roku w sprawie II K 309/13 uniewinnił oskarżonego R.
S. od popełnienia zarzucanego mu czynu i koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, zaskarżając wyrok w całości i na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania art. 4, 7oraz art. 410 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na uwzględnieniu przez Sąd okoliczności przemawiających wyłącznie na korzyść oskarżonego, przekroczeniu przez Sąd granic swobodnej oceny dowodów i dowolności w ich ocenie, dokonanej w sposób wybiórczy oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego i tak : - przypisaniu waloru wiarygodności zeznaniom świadka M.
S. oraz wyjaśnieniom oskarżonego R.
S. w zakresie okoliczności, iż w trakcie zajścia nie padały pod adresem pokrzywdzonego groźby karalne w sytuacji, gdy wiarygodność tych osób została zanegowana wzakresie ilości osób biorących udział w zajściu po stronie oskarżonego - odmówienie waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego oraz świadków A.
Z. i S.
K. w zakresie faktu, iż słyszeli wypowiadane pod adresem pokrzywdzonego groźby w szczególności uznaniu, iż świadek A.
Z. nie mógł słyszeć słów wypowiadanych w trakcie zajścia - pominięciu przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego dowodu z zapisów notatników służbowych funkcjonariuszy Policji przybyłych na miejsce zdarzenia, z treści których wynika, iż trzej mężczyźni znani pokrzywdzonemu nie tylko wyzywali go, ale również grozili pobiciem 2)błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a wynikający z dokonania wybiórczej, dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów a wręcz przypisywania dowodom treści których one nie zawierały, co skutkowało uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy należyta ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zeznań pokrzywdzonego i zeznań świadków S.
K. i A.
Z. oraz pozaosobowych dowodów zapisów z notatników służbowych funkcjonariuszy Policji interweniujących na miejscu zdarzenia wskazuje jednoznacznie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia czynu z art. 190§ 1 kk Na zasadzie art.427 §2 kpk i art.