Treść dokumentu
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Protokolant: Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2013 r. sprawy ze skargi Z.
M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za październik 2008 r. oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w Ł, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r.
Nr [...] określającą Z.
M. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za październik 2008 r.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że podatnik prowadząc Zakład Piekarniczy "A" w październiku 2008 r. zawyżył podatek naliczony poprzez obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT wystawionych przez firmę B, C R.
O. w S., stwierdzających czynności, które nie zostały dokonane, czym naruszył art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa VAT").
W odwołaniu pełnomocnik strony zarzucił decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest: (a) art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2005 r.
Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "Ordynacja podatkowa") poprzez: nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy; oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym sprawy, pominięcie istotnych w sprawie dowodów, zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych przez podatnika dowodów w sprawie; naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; rażąco wadliwą ocenę zeznań świadków; (b) art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady praworządności wskutek przyjęcia z góry upatrzonej tezy w postępowaniu, bez jej należytej weryfikacji; (c) art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszystkich działań zmierzających do wyjaśnienia sprawy.
Zarzuty podatnika koncentrowały się wokół ustaleń dowodowych w zakresie wykonania usług stwierdzonych fakturami wystawionymi przez R.
O..
Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podzielił ustalenia organu pierwszej instancji oraz wywiedzione z nich konsekwencje prawne.
Wskazała między innymi, że w świetle przepisów prawa unijnego (VI Dyrektywy), aby odliczyć podatek z posiadanej faktury musi ona rodzić po stronie wystawcy obowiązek podatkowy, tzn. musi dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze pomiędzy podmiotami wymienionymi na fakturze.
Tymczasem w toku postępowania ustalono, że po stronie R.O. (wystawcy faktur) nie powstał obowiązek podatkowy, gdyż wystawieniu faktury nie towarzyszyło wykonanie czynności tym dokumentem stwierdzonej.
Zatem podatnik, jako odbiorca tych faktur, nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż po stronie wskazanego w tych dokumentach wystawcy nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu (podatek należny).